| SEAN's profileNever look back," We sai...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
|
Never look back," We said How was I to know I'd miss you so?อดีตคือความปวดร้าวเราจึงไม่เคยมองย้อนกลับไปหาแต่วันนี้ความคิดถึงชักพาให้มอง ณ ที่หนึ่งซึ่งเคยจำ 10/23/2006 HBDTo Day IS My BirThDay
~231006~
ไม่รู้ว่าหวังมากไปรึเปล่า แต่อยากจะใหรู้เอาไว้นะ
..................จะรอ...................
จะรอจนกว่าจะถึงเวลา
จะรอจนกว่าจะถึงวันนั้น
แต่ถ้าเทอไม่มีใคร จึงอยากให้รู้เอาไว้ว่าชั้นยังรอเทออยู่เสมอ
แต่ถ้าเทอไม่ต้องการ ไม่เป็นไร ชั้นขอโทด
แต่อยากให้รู้เอาไว้ว่า
..............เมื่อถึงวันนั้น.............
วันที่ชั้นไม่มีสิดในตัวเทอแน่ๆ
วันที่เทอมีใครคอยดูแลแทนที่ชั้น
และเค้าคนนั้นจะไม่ทำให้เทอเสียใจ
และเค้าสามารถดูและเทอใด้ดีกว่าชั้น
ชั้นจะเป็นคนไปเอง
แตอยากให้รู้เอาไว้ว่าก่อนจะถึงเวลานั้น
โปรดอย่าเอ่ยปากไล่ชั้น
ขอให้ชั้นได้อยู่กับเทอได้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้
ขอร้องละนะ 9/27/2006 meetingเนื่องจาก วันอังคารที่ 26 กันยายน 2549 เป็นวันมีตติ้งของห้องเรา
"room 4 mogeling"
ถึงแม้จะไปกันไม่ทั้งห้อง (ไปกันแค่ครึ่งห้องเอง) แต่ก้มีความสุขดีค่ะ
 มันก้ได้เกิดเรื่องขึ้งมากมายกับพวกเรา25คน(น่าจะนะ)
ตากฝนไปทั้งหมด3รอบ ตัวเปียกกันท่วนหน้า 55 แต่ก้นะ หนุกหนาน
ไอฝนที่ตกลงมาทั้ง3รอบหน่ะ ตกได้ถูกจังหวะพอดี
...รอบที่.....................
1. กำลังจะเดินไปรับจิ๋ว ตอนนั้นฝนตงลงมาปลอยๆระหว่างทางที่กำลังเดินออก
คิดว่าไม่เป็นไรแค่ปลอยๆ แต่ พอเดินไปเรื่อยๆ ซู่!!!!!!ค่ะ ซู่เลย เฮ่อๆ
ทำไงได้คะ ก้มันเปียกไปแล้วง่ะ ซู่เดียว ทั้งตัวกูเลย 555
วิ่งค่ะ วิ่งเลย ทั้งที่ตอนนั้นยังไม่เห็นแม้กะทั่งเงาของจิ๋ว
2. ตอนนั้นถ้าจำไม่ผิด ถ่ายรูปอยู่กับโย่ง พอถ่ายเส็ดปุ๊ป
กำลังเดินเข้าศาลาเพื่อกินต่อ ซู่อีกรอบคะ
แต่รอบนี้ เบากว่ารอบที่แล้ว แต่มันก้ทำให้ข้าพเจ้าเปียกอีกรอบอยู่ดี
(พอดีของรอบแรกยังไม่แห้งเลยไงรู้สึก)
3. ส่วนรอบนี้เป็นตอนสุดท้ายจิงๆ ตัวก้นะ
เริ่มแห้งหมาดๆแล้ว ก้เหลือแต่กางเกงที่มันยังชื้นอยู่
ทุกคงเก็บของเตรียมตัวกลับกันแล้วไง
มันเป็นเวลาประมานบ่ายโมง
ทุกคนรีบกลับเพราะว่ามีโปรแกรมจะไปพาราก้อนกันต่อ
ก้เลยรีบเก็นของกัน พอทุกคนเก็นของเส็ดปุ๊ป
ก้พากันเดินออกมาเพื่อนจะไปที่รถไฟฟ้าใต้ติน
แต่พอดีด้วยความที่พวกเราเดินเข้าไปในสวน ไกลมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
ก้เลยต้องทำให้เดินกลับออกมาไกลมากๆๆๆๆๆๆๆๆเหมือนกัน
กูก้นะ ของเยอะแยะเลย ไม่รู้ไรของแม่ง
เอามาก้นะกะปิ๊ดเดียว แต่ตอนกลับรู้สึกว่าของๆทุกคนจะมากขึ้นเท่าตัว
อุ้มเลยต้องช่วยชั้นถือถุง(ไอหูหิ้วของถุงอ่ะ)ข้างนึง ชั้นก้ถืออีกข้างนึง
พอเดินมาได้ซักฟัง ฝนเริ่มลงเม็ดค่ะ แต่ไม่ได้หนักเลยไง
ก้เลยคิดมาไม่เป็นไร คนไม่ตกอีกแล้วมั๊ง!!
ก้เลยเดินคุยกับอุ้มต่อไม่ได้คิดไร
แต่ตอนนั้นอุ้มก้บอกแล้วว่า "วิ่งดีมั๊ย" แต่
ด้วยความโง่ของกูก้ตอบมันไปว่า"เอามั๊ยหละ แต่คงไม่เป็นไรหรอกมั๊ง ไม่ต้องหรอก"
เออ...เอาไงวกะกูละ พอพูดยังไม่ทัดขาดคำไม่ถึง2นาที
ซู่ค่ะ หนักเลยคราวนี้
เป็นไง!! วีระกำของพวกเรา
คิดดู เข้าไปในพารากอนด้วยสภาพอย่างนั้น
20คน ยามเค้าให้เข้าก้ดีแล้ว ไม่ไล่ออกมาก้บุนโขเลย55
แล้วไปเดินสยามต่อ 55 ก้เด่นดิคะ แต่ใครแคร์55
ก้นะ หนุกหนานๆๆ และแล้ววันทีดติ้งของพวกเราก้จบลง
และแล้วมันก้ได้จบลงไปอีก1วันเต็มๆ
แต่ถ้ามีมีดติ้งห้องอีกเมื่อไหร่ เราก้จะมาอัพเดดมันอีกเมื่อนั้น
อีกครั้ง 4ธันวา วันเกิดของจ๊ะจ๋า
(แต่ชั้นว่ามันน่าจะมีก่อนหน้านั้นอีกนะ)
(เออ..แต่พวกแกห้ามลืมวันเกิดชั้นนะเว่ย 23 ตค.-
รู้สึกว่า24ตค.เปิดเทอมไง เจริญ กูละ เซงงงงงง)
8/25/2006 ก่อนกลับบ้านคนเราเกิดมา...เพียงเพื่อจะมีชีวิตอยู่และคอยแย่งลมหายใจจากผู้อื่น
อย่าเกิดมาเสียดีกว่า
เกิดมาทั้งที...ชีวิตมันต้องมีความหมายมากกว่านั้น
ต้องรู้จักใช้ชีวิตให้คุ้มค่า
ต้องรู้ว่าในหนึ่งชีวิต พระเจ้าได้ประทานสิ่งที่มีประโยชน์มากมายถ้าเรารู้จักใช้มัน
พระเจ้าให้สมองเรามา เพื่อให้เรารู้จักคิด คิดเป็น รู้จักแยกแยะ ไร่ตรอง อะไรถูก อะไรควร
พระเจ้าให้นัยน์ตามา เพื่อให้เรารู้จักดู
พระเจ้าให้จมูกเรามา เพื่อให้เรารู้จักดม
พระเจ้าให้ปากเรามา เพื่อให้เรารู้จักพูด รู้จักชิม รู้จักกิน
พระเจ้าให้มือเรามา เพื่อให้เรารู้จักสัมผัส
พระเจ้าให้เท้าเรามา เพื่อให้เรารู้จักว่าจะเลือกเดินไปทางไหน ทางไหนควรเดิน ทางไหนไม่ควรเดิน
พระเจ้าให้หัวใจเรามา
เพื่อให้เรารู้จักรัก รักคืออะไร อะไรควรรัก และอะไรไม่ควรรัก รักแค่ไหร และรักอย่างไร
แค่เรารู้จักใช้ในสิ่งที่พระเจ้าให้มาเหล่านี้ให้คุ้มค่ากับการมีชีวิตอยู่ในหนึ่งชีวิต ก้ถือว่าคุ้มค่ามหาศาลแล้ว
อยู่ที่ว่า...ใครจะรู้จักใช้สิ่งที่พระเจ้าให้มาได้อย่างชาญฉลาดและคุ้มค่ากว่าเท่านั้นเอง
เพราะท้ายที่สุด...เราก้ต้องคืนสิ่งที่พระเจ้าให้มากลับไปเหมือนกันทุกคน
เมื่อยังมีชีวิตอยู่ จงใช้ชีวิตให้คุ้มค่า แล้วค่อยกลับบ้าน 7/1/2006 เรื่องของความรัก
edit 210706
และแล้วก้ถึงเวลา และแล้วเทอก้ต้องไป ชั้นก้เข้าใจที่เทอเลือกเดิน ฝืนยิ้มด้วยความยินดี ทั้งที่เจ็บปวดเหลือเกิน ได้แต่ยืนมองเทอเดินไปกับเค้า รัก แม้รักยังไงก้รักได้เพียงหัวใจ สุดท้ายต้องยอมปล่อยเทอไปกับเค้า *จากนี้เทอก้คงไปดีก้ขอให้เทอจงสุขสบาย เทอจงเดินไปตามความฝันของเทอที่เทอตั้งใจ แม้ชั้นต้องเสียใจ แต่ชั้นจะรับไว้เอง **อย่างน้อย เทอก้ทำให้ชั้นรู้ว่าเคยมีความสุขเพียงใด ได้เป็นคนที่เทอเคยรักก้ดีแค่ไหน ชั้นต้องยอมเข้าทำใจ เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน สุดท้ายไม่เป็นอย่างฝันชั้นยอมทำใจ (เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน สุดท้ายชีวิตของชั้นก้ไม่มีใคร) ชีวิตที่เราเคยมี แขวนไว้บนด้ายบางๆ ไม่รู้ว่ามันจะขาดเมื่อไหร่ เมื่อเทอเจอทางที่ดี เทออยากมีชีวิตใหม่ ไม่ผิดอะไรที่เทอต้องเลือกเค้า รัก แม้รักยังไงก้รักได้เพียงหัวใจ สุดท้ายต้องยอมเป็นคนที่ปวดร้าว 6/24/2006 นอยตอนนี้ทำไมมันมีแต่เรื่องจิงๆนะ
นอยค่ะนอย!!!
เตย ถ้าชั้นไม่มีแก ชั้นคงนอนขึ้นอืดตาบวมอยู่ที่บ้านแน่ๆ
5555 แต่ก้ดีนะที่ชั้นยังมีแก แล้วแกอย่าลืมที่ชั้นขอร้องนะ
แกต้องทำตามสัญญานะเว่ย
ถ้าผิดสัญญานะ คอดู............ 6/18/2006 เด็กดื้อเด็กเว่อไงค่ะ ฐิตินันท์...
ไอเด็กเว่อ แถมขี้เกียดอีกด้วย
ไม่ยอมอัพสเปสซักที
สุดท้าย เพราะความตื้อของชั้น
ทำให้ชั้นต้องมาอัพให้แกซะนี้
เเต่ชั้นก้เต็มใจนะเว่ย
555555555555555 ;)
แกเห็นที่ชั้นอัพของชั้นรึยัง?
มันมีความยาวที่สุดที่เคยอัพมาเลยนะเว่ย
แกอย่าลืมไปอ่านนะ
มันคงต้องใช้เวลาทั้งวันเลยเเหละ
5555555555 จริงนะ??
ตอนนี้แกทำไรอยู่ว่ะ?
อยากรู้จริงหนอ....งั้นต้องถาม
อ๋อ แกดูทีวีอยู่หรอว่ะ
สมน้ำหน้า แกเล่นเอ็มไม่ได้
ถึงขั้นลงเเดงเลยหรอว่ะ น่าสงสานว่ะ
ว้าวววววว โคนัน งั้นชั้นไปดูก่อนนะค่ะ
อัพให้แล้วนะ แกยังไม่อัพให้ชั้นเลยนะเว่ยไอบ้า!
เดี๋ยวคราวหลังจะไปดูอียอให้ใหม่นะแก มันไม่มี ...คิดถึงแกจังเลยว่ะเซี่ยน... 6/2/2006 สิ่งที่มันได้ผ่านเข้ามา ย่อมผ่านไป และแล้วการเปิดเทอมก้ได้ผ่านมาอาทิตย์นี้เป็นอาทิตย์ที่3แล้ว
ทุกๆอย่างไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
เพื่อนในห้อง มันได้เปลี่ยนไปแล้ว
ไม่มีอีกแล้ว เพื่อนคนเดิมของชั้นที่สามารถคุยได้
เฮฮา เล่นกันบ้าบอๆเหมือนเก่ามันไม่มีอีกแล้ว
ไม่มีอีกแล้ว เพื่อนของชั้น2/4และ8:)ชั้นคิดถึงพวกแกโคด
3เกลอ เมื่อก่อน ปีที่แล้วเรารักกัน มีอะไรก้มาบอกกัน
แต่มันไม่มีอีกแล้ว เพื่อนคนเดิมของชั้นและตัวชั้นเมื่อก่อน
มันได้เปลี่ยนไปแล้ว เปลี่ยนไปแล้วจิงๆ
ตอนนี้ เวลานี้ มันอาจจะไม่ใช่"3เกลอ"อีกแล้ว
มันไม่สามารถเรียกว่าเพื่อนเกลอได้เหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว
ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
ดูโอ้ของชั้น (มันไม่มีอีกแล้ว คนที่ชั้นสามารถคุยไดทุกเรื่อง
คนที่คอยให้คำปรึกษาชั้นตลอดเมื่อชั้นมีปัณหา
คนที่ชั้นรักมันและมันก้รักชั้นมากที่สุกเลย
มันไม่มีอีกแล้ว ไม่มีอีกแล้วจิงๆ)
ชั้นคิดถึงแกโคด ตอนนี้แกทำไรอยู่จ๊ะ??
ชั้นไปโรงเรียนก้3อาทิตย์แล้ว มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย
ชั้นมีเรื่องจะเล่าให่แกฟังมากมายเลย
แกคิดถึงชั้นรึเปล่า?? ชั้นคิดถึงแกมากๆเลยนะ
ก้ตั้งแต่ปิดเทอมเราก้ไม่ได้เจอกันอีกเลย
ไม่ได้ไปเที่ยวไหนต่อไหนด้วยกัน
นี้ก้4เดือนแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน
แต่แกต้องมาเจอกับชั้นก่อนแกไปนะ สัญญานะ
แล้วชั้นจะเล่าเรื่องทุกอย่างที่ชั้นอยากจะเล่าให้แกฟัง
เมื่อเราเจอกัน...เมื่อเราเจอกันนะ
พระเจ้า โปรดคืนวันเวลาเก่าๆกลับมาให้หนู
โปรดคือเพื่อนคนเดิมกลับมาหาหนู
โปรดคืนหนูคนเดิมมา โปรดคืนดูโอ้คนที่หนูรักมากๆกลับมา
โปรดคืนมาให้หนู อย่าให้เราต้องจากกันเร็วขนาดนี้
โปรดคืนวันเวลาเก่าๆกับเพื่อนๆคนเดิมของหนูกลับมา
หนูของร้อง อย่าให้มันต้องเปลี่ยนไปได้ไม๊??
ถ้ามันสามารถหวนคืนมาให้ชั้นได้
ชั้นจะรักษามันเอาไว้ ไม่ให้มันต้องเป็นอย่างนี้
ไม่ให้เราต้องจากกัน แม้ว่าใครจะทำให้มันเกิดขึ้น
ชั้นขอสัญญาว่าชั้นจะรักษามันไว้เท่าชีวิตของชั้นชั้นสัญญา
ชั้นขอสัญญา
"seancake เพื่อนกันตลอดไป"
|
|
||||||
|
|
